Jesteś tutaj

Konfiguracja małej sieci lokalnej

Niektóre urządzenia sieciowe, takie jak serwery, drukarki sieciowe, urzadzenia dostępowe, powinny mieć stałe adresy IP zamiast adresów przydzielanych dynamicznie przez serwer DHCP.

Większość routerów klasy "dla małego biura" ma fabrycznie włączoną funkcję serwera DHCP. Jego zadaniem jest przydzielanie adresów IP i zarządzanie nimi w sieci lokalnej.  Bardzo często urządzenia klienckie w momencie podłączenia do sieci nie otrzymują tego samego adresu IP z serwera DHCP. Może to powodować problemy lub co najmniej być irytujące, jeśli w sieci pracują serwery lub w komputerze są udostępnione jakieś zasoby.

Przykładowo, przydzielenie stałego adresu IP komputerowi, na którym udostępniono w sieci katalogi i pliki, czyli spełnia zadania serwera plików, ułatwia dostęp do niego użytkownikom. Jeśli z jakiegoś powodu nie można dostać się do takiego komputera, używając jego nazwy sieciowej, można spróbować wpisując jego adres IP uzyskać dostęp do zasobów. Z tego powodu lepiej jest używać stałych adres IP dla serwerów, czy innych urządzeń pracujących stale w sieci lokalnej.

Konwersja dynamicznych adresów IP na stałe
Są trzy różne metody przejścia z dynamicznych adresów IP, przydzielanych przez serwer DHCP, na adresy stałe:

  1. Zarezerwowanie w serwerze DHCP adresów IP dla wybranych urządzeń. Jeśli router jest wyposażony w funkcję rezerwowania adresów DHCP, jest to szybka metoda rozwiązania problemu ze stałymi adresami IP, ponieważ nie ma potrzeby ręcznego konfigurowania każdego urządzenia. Wystarczy jedynie nakazać routerowi przedzielanie danemu urządzeniu, rozpoznawanemu po adresie mac karty sieciowej, stałego, zdefiniowanego adresu IP. W ten sposób po podłączeniu do sieci i odpytaniu serwera DHCP urządzenie automatycznie otrzyma zarezerwowany dla niego adres IP. Urządzenia bez rezerwacji będą otrzymały losowe adresy IP z przydzielonej puki adresowej. Można rozważyć zastosowanie tej konfiguracji dla wszystkich urządzeń w sieci. Jest to proste i szybkie.
  2. Ręczna konfiguracja stałych adresów IP w wybranych urządzeniach. Tę metodę należy zastosować tylko jeśli wybrane urządzenia wymagają stałych adresów IP, a pozostałe mogą używać adresów dynamicznych. Trzeba jednak poświęcić parę minut na konfigurację poszczególnych urządzeń. Nie jest to tak szybka metoda, jak w przypadku zarezerwowania adresów IP w serwerze DHCP, ale za to nie trzeba mieć dostępu do routera. Nawet zwykły użytkownik sieci może przeprowadzić taką konfigurację, pod warunkiem że ma uprawnienia administratora w systemie Windows lub przynajmniej możliwość konfiguracji IP.
  3. Ręczna konfiguracja wszystkich urządzeń i wyłączenie serwera DHCP. Metoda podobna do poprzedniej, ale wymaga od administratora i użytkowników ręcznego skonfigurowania protokołu IP. Sposób dobry, jeśli stałe adresy IP mają przynieść jakieś korzyść. Należy pamiętać, że przy takim podejściu pojawia się kwestia zarządzania adresami IP. Jeśli w sieci jest więcej niż kilka urządzeń, konieczne będzie sporządzenie listy adresów i odwoływanie się do niej, żeby uniknąć konfliktów, gdy w sieci będą pojawiały się nowe urządzenia.

 Dobrą praktyką jest stworzenie dokumentacji ustawień sieci lokalnej, zawierającą na przkład zakresy rezerwacji adresów IP dla poszczególnych grup urządzeń.